تبليغاتX
به آئین


به آئین

شیده



مشق عشق

من مشق کردم انتظاراتم را از تو و تو هم ...

مشق ها تمام شد و زندگی هم ...

نوشته شده در جمعه سی و یکم خرداد 1387ساعت 12:57 توسط به آئین| |

به یاد استاد در سالروز شهادتش :                                         

  

پروردگارم ،مهربان من

 

از دوزخ این بهشت، رهایی ام بخش!

در اینجا هر درختی مرا قامت دشنامی است

و هر زمزمه ای بانگ عزایی

و هر چشم اندازی سکوت گنگ و بی حاصلی ...

در هراس دم می زنم 

در بی قراری زندگی می کنم

و بهشت تو برای من بیهودگی رنگینی است

من در این بهشت ،

همچون تو در انبوه آفریده های رنگارنگت تنهایم.

"تو قلب بیگانه را می شناسی ، که خود در سرزمین وجود بیگانه بودی"

"کسی را برایم بیافرین تا در او بیارامم"

دردم ، درد "بی کسی" بود

 

« دکتر علی شریعتی»

 

 

نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم خرداد 1387ساعت 9:42 توسط به آئین| |

 

هی فلانی !

زندگی شاید همین باشد ...

یک فریب ساده و کوچک .

آن هم از دست عزیزی که تودنیا را

جز برای او و جز با او نمی خواهی .

من گمانم زندگی باید همین باشد .

مهدی اخوان ثالث

نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387ساعت 21:58 توسط به آئین| |

نوشته شده در شنبه هجدهم خرداد 1387ساعت 20:9 توسط به آئین| |

آتش و دریا

من با عشق آشنا شدم

و چه کسی این چنین آشنا شده است ؟

          هنگامی دستم را دراز کردم

                       که دستی نبود.

                             هنگامی لب به زمزمه گشودم ،

                                         که مخاطبی نداشتم.

                                              و هنگامی تشنه ی آتش شدم ،

                                                              که در برابرم دریا بود و دریا و دریا.....!

« دکتر علی شریعتی »

نوشته شده در دوشنبه سیزدهم خرداد 1387ساعت 21:39 توسط به آئین| |

...

دچـار حـادثه خوب روبـرو شده‌ام       

گمان  مدارکه حلاج دارهو شده‌ام

چنان دچارتوهستم که هیچ یادم نیست

که چندمرتبه بابغض همگلو شده‌ام

تومیرسی ومن ازخود...به شیوه حافظ

نیازمندعطشهای جستجو شده‌ام

چقدرروی توخوب است روبروخوب است

جقدرزورق طغیان آرزوشده‌ام

به مهربانی تالاب انزلی شده‌ای

برای من که پر از اضطراب قو شده‌ام

من از نژاد زمین نیستم ولی یک روز

به این جزیره ی پر ماجرا رفو شده‌ام

همیشه آمدنت اتفاق سرشاریست

و این که  با غزلی تازه روبرو شده‌ام

 

استاد خوبم خلیل عمرانی

نوشته شده در یکشنبه دوازدهم خرداد 1387ساعت 22:42 توسط به آئین| |

 

 

 

با اين همه

اما
   با اين همه
تقصير من نبود
                  که با اين همه...
با اين همه اميد قبولي
در امتحان سادهْ تو رد شدم

اصلاً نه تو ، نه من!
تقصير هيچ کس نيست

از خوبي تو بود
               که من
                        بد شدم!

 

***

حسرت همیشگی

 

حرفهای ما هنوز ناتمام...

تا نگاه می کنی:
                 وقت رفتن است
بازهم همان حکایت همیشگی  !


پیش از آنکه با خبر شوی

لحظه ی عظیمت تو ناگزیر می شود

 

آی...

ناگهان 
           چقدر زود
                         دیر می شود!   

 

نوشته شده در شنبه یازدهم خرداد 1387ساعت 22:31 توسط به آئین| |

                                       

 

 

                                      اين است قلب من

تحت امر

قلب من

اين است سرّ من

باسرّ آشكار من

اين است هوشياري من

از مستي ام آگاهم كند

اين است كه برخي از من

                                                       با برخي از من آشكار است

 

 

                                 جبران خلیل جبران

نوشته شده در جمعه دهم خرداد 1387ساعت 18:7 توسط به آئین| |

 

 

 

 

برای او که بودنش راز بود و رفتنش شروع نیازو سرزمینش زیبا ترین

سرزمین خاطراتم

 شیراز ...    

 

اولینی بودی که آمدی بی بهانه و بی بهانه ماندی ولی بهانه رفتنت هنوز آزمون هر روزه ذهن من است .آمدنت عطر ماندن می داد و هنوز در خاطرم هست که بهانه گیری هایم را بها دادی و تلخی هایم را شیرین تحمل کردی . و به یادت لیلی با من است هنوز ترانه روز و شب من است و عطر حافظیه را هنوز  از عکس هایت حس می کنم ... عکس ! و همیشه هنگامی که در این تارنما عکس می گذارم به یادت هستم و همیشه در خاطرم می ماند :خدا محبت است و آموختم بود و نبودش کمتر بیازاردم زمانی که رضاست !

و در یادم می ماند :دل پناه را که پناه دلم بود ...

و حال که رفتی آرام در گوش یادت زمزمه می کنم: بهای بی بهانه من تا آخرین بهانه زندگی ام دوستت دارم .

 

 

نوشته شده در دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 21:3 توسط به آئین| |

گذشت می کنم از لحظه ها که تاریکند...

و من هنوز  درگیر هم آغوشی بارانم ،بارانی که  ابرش چنان به من نزدیک است که حس میکنم  در مه غوطه ورم ...

خدایا باور می کنم ، باور می کنم بزرگی ات را ، باور می کنم مهربانی ات را و ایمان می آورم بوسه های هر شبت را که بر پیشانی ام میزنی ...

آفتاب را به پهناور ترین آسمان مه آلوده ببخش!

 

نوشته شده در شنبه چهارم خرداد 1387ساعت 19:14 توسط به آئین| |

نوشته شده در جمعه سوم خرداد 1387ساعت 20:41 توسط به آئین| |

اتل متل...

اتل متل جدايي، عروسکم کجايي؟ گاو حسن پريشون، يه دل داره پر از خون عشقم که

رفت هندستون، خونم شده قبرستون يه عشقه ديگه بردار، يه دنيا غصه بردار اسمشو

 بزار بچگي، تا آخر زندگي هاچين و واچين تموم شد،

 

عمر منم حروم شد ...

 

نوشته شده در جمعه سوم خرداد 1387ساعت 20:16 توسط به آئین| |


Design By : Night Skin